Witamina B12
Witamina B12 – tzw. kobalamina lub cyjanokobalamina. Jest to ogólna nazwa korynoidów zawierających kobalt. Korynoidy wchodzą w skład wszystkich komórek u ssaków i spełniają tam istotną rolę fizjologiczną.
Dawniej dla witaminy B12 stosowano różne nazwy: czynnik przeciwanemiczny, czynnik wątrobowy, zewnątrzpochodny … Zobacz
Niacyna — witamina PP. Z chemicznego punktu widzenia jest to kwas nikotynowy i jego amid. Niacyna jest w ustroju składnikiem nukleotydów (NAD i NADP) biorących udział w procesach glikolizy, syntezy tłuszczów oraz w utlenianiu tkankowym. Niedobór niacyny może upośledzać odżywianie …
Witamina B2 — ryboflawina wchodzi w skład enzymów tzw. nukleotydów flawinowych, które odgrywają istotną rolę w procesach utleniania tkankowego. Ma również duże znaczenie dla prawidłowej czynności narządu wzroku. Niedobór witaminy B2 objawia się zmęczeniem, pogorszeniem ostrosci wzroku, światłowstrętem, łzawieniem, około …
Witamina C – Znaczenie witaminy C (kwasu askorbinowego i jego pochodnych) w żywieniu człowieka jest stosunkowo dobrze znane, a objawy jej niedoboru opisywano wielokrotnie. Nie oznacza to jednak, że zostały ostatecznie zbadane wszystkie mechanizmy działania witaminy C. Wiadomo, że odgrywa …
Witamina K – jest to również grupa związków, które w znaczniejszych Ilościach występują tylko w produktach roślinnych (np. Ki w liściach sałaty, orzechach włoskich, oleju sojowym). Witaminę K2 produkują bakterie przewodu pokarmowego człowieka (jelito grube).
Witamina E — jest to cała grupa związków pochodzenia roślinnego (tzw. tokoferole i tokotrienole), z których najbardziej istotnym jest alfa-tokoferol. Do tego też związku odnoszą się wszelkie wskazania żywieniowe. Jak 1 j.m. przyjęto 1 mg octanu alfa-tokoferolu.
Witamina A – nazwą tą określa się grupę pokrewnych związków chemicznych, które posiadają aktywność biologiczną transretinolu. Prowitaminą A są niektóre barwniki karotenoidowe. Szczególną rolę pod tym względem odgrywa beta-karoten.
Zalecane jest obniżenie dotychczas stosowanej w Polsce normy z 1 g białka na 1 kg masy ciała do 0,8—0,5 g/kg. Podyktowane jest to wynikami badań, a nie jakimiś innymi względami np. ekonomicznymi. Określono również, że osobnicza zmienność w zapotrzebowaniu wynosi …